Daten en solliciteren: één pot nat.

dinsdag 27 november
Mariëlle van Wieringen
CarrièreZelfontwikkelingZingeving

Je bent in je nopjes. Je hebt het gevoel dat dit best eens een goede match zou kunnen zijn. Je hebt, sneaky als je bent, via Google wat research gedaan. Je bent nieuwsgierig maar ook een tikkeltje nerveus. Je bent klaar voor de eerste ontmoeting. Denk je dat dit over (internet)daten gaat? Klopt! Maar het kan net zo goed over solliciteren gaan. Daten en solliciteren zijn eigenlijk één pot nat.

Je begint met het doorploegen van het online aanbod met potentiële lovers/werkgevers. Eindeloos swipen op Tinder of scrollen door vacatures op Indeed, op zoek naar een leuk potentieeltje. Je leest de teksten, bekijkt de foto’s of video’s en je probeert een beeld te vormen. Lijkt het je wat? Heb je twijfels? Soms vind je dat je het gewoon een kans moet geven en swipe je naar rechts of stuur je tóch een sollicitatie met in je achterhoofd de cliché uitspraak van je moeder: “niet geschoten is altijd mis”. Als je echt onder de indruk bent en zelfs een warm gevoel van binnen krijgt, ben je bereid wat meer moeite te doen. Je bezint je op een ludieke (maar niet al te ordinaire) openingszin of je probeert de visie en missie van de organisatie in je motivatiebrief te linken aan je eigen normen en waarden zodat de kans op een positieve respons groter wordt. Zijn jullie allebei (semi) enthousiast? Dan is het tijd om een afspraak te maken.

Je wil natuurlijk niet te gretig overkomen en de ander het idee geven dat je niet druk druk druk bent of dat je bereid bent andere afspraken te cancelen (iets met hard to get?). Aan de andere kant wil je ook niet dat de ander afhaakt vanwege je onbeschikbaarheid en je deze ultieme kans op een gouden toekomst misloopt. Het is lastig om de balans te vinden maar meestal voel je wel aan welke speelruimte je hebt en wanneer het juiste moment is om toe te happen. Als de afspraak eenmaal staat is het tijd om voor te bereiden. Een onderdeel daarvan is het uitvoeren van een kleine search op Google (zo jammer dat iedereen dat doet maar niemand het ooit toegeeft) om te kijken of je nog compromitterende zaken/gemeenschappelijke hobby’s/gedeelde connecties tegenkomt.

Kort voor de afspraak bereid je je nog even goed voor. Je leest de conversatie(s) terug en bekijkt de profiel- of vacaturetekst nog eens zodat je straks de juiste vragen stelt en niet informatie van verschillende potentieeltjes met elkaar verward. Eenmaal onderweg naar de afspraak voel je je in meer of mindere mate nerveus (afhankelijk van de hoeveelheid potentie die je in de andere partij ziet). Je hebt er zin in maar tegelijkertijd ben je ook bang dat je verwachtingen niet waargemaakt worden. Bij iedereen die langsloopt vraag je je af of dit hem/haar is en je probeert er zo nonchalant mogelijk bij te zitten/staan. Na het voorstellen zijn de eerste minuten doorgaans een beetje awkward. Als het goed is wordt het na enige tijd (of na het drinken van bier/wijn/koffie) wat meer ontspannen. Tijdens het gesprek ben je heel bewust bezig om jezelf volgens het imago dat je nastreeft te presenteren. Tegelijkertijd wil je ook meer van de ander weten en wil je ook nog peilen hoe die ander jou ziet. Het is fijn als deze eerste afspraak niet op een interview lijkt (of erger nog: een verhoor) maar gewoon een fijn, los en oriënterend gesprek is.

Na de afspraak ervaar je doorgaans enige onzekerheid en dat betekent niet dat je een onzeker persoon bent maar hey je bent ook maar gewoon een mens. Ongeacht of jij het nou helemaal ziet zitten of nog wat twijfels hebt; je wil graag weten wat de ander ervan vond en of er nog een vervolg komt. Je speelt de afspraak nog eens af in gedachten en staat dan vooral stil bij de negatieve momenten: die keer dat je een stom antwoord gaf op een vraag of je ongemakkelijkheid bij het afscheid. Je hoopt maar dat de ander niet te veel afgeknapt is. Uiteindelijk krijg je vroeg of laat te horen wat de ander ervan vond (duurt soms best lang) en of er nog een tweede afspraak komt. Een afwijzing krijgen is altijd pijnlijk, ook als je zelf eigenlijk niet helemaal ziet zitten met de ander. Stiekem wil je gewoon gewild zijn. Mocht de afspraak toch op niets uitlopen, dan begin je gewoon weer vol goede moed van voor af aan.

Ooit zul je je ware vinden.

 

Dit blog is geschreven door Mariëlle van Wieringen, HR medewerker van ICM.