Waarvoor sta jij op?

dinsdag 29 mei
Ingrid Bearda
NieuwsZelfontwikkelingZingeving

Caroline over de Workshop ”Werken aan een zinvol bestaan”

Op donderdag 19 april was het warm voor Nederlandse begrippen. De temperatuur tikte de 25 graden aan en het was goed toeven op mijn balkon. Na een lange scriptieperiode had ik even vakantie en deze dag gebruikte ik om het boekje ‘De 10 tips voor meer Mindfulness in je leven’ te lezen. Dit boekje, uitgegeven door ICM, had ik gekregen, en het leek me een leuke voorbereiding op de workshop van die avond. Mijn scriptie schrijf ik over meditatie en burn-out, waarmee ik persoonlijke ervaring heb, dus veel inzichten in het boekje kwamen me bekend voor. Desalniettemin was het verhelderend erover te lezen en nieuwe inzichten op te doen. Helemaal zen door het lezen en de zon, fietste ik die avond naar La Vie, waar de worksohp ‘Werken aan een zinvol bestaan’ plaats zou vinden. Meditatie, mindfulness en yoga brengen me wellicht elke dag een voldaan gevoel, maar ik wilde graag ontdekken wat mijn leven zin geeft op de langere termijn.

De training werd geleid door Adriaan Verkerk, coach en eigenaar van De Ontwikkelacademie. In plaats van een reguliere voorstelronde, vroeg Adriaan ons om elkaar voor te stellen. Onze groep bestond uit 5 vrouwen en 1 man, allemaal tussen de 20 en 30 jaar en allemaal redelijk gelukkig, maar zoekende naar “iets”. De meesten van ons vroegen zich af wat ze na hun studie moesten gaan doen, en wat zingeving is. Voor we aan de slag gingen met oefeningen, praatten we met elkaar over dingen die ons een goed gevoel geven. Al pratend kwamen we erachter dat het vaak juist de kleine dingen in het leven zijn die zorgen voor voldoening. We worden gelukkig van koffiedrinken met een vriend, een ander aan het lachen maken, of juist een schouder bieden als het leven tegenzit. Daarna bekeken we de “Top 5 regrets of the dying” en het filmpje “Last words before death”, waarin Steve Jobs’ laatste woorden worden gesproken. Jobs, groots in de businesswereld, drukt ons op het hart om juist niet te hard te werken, maar om aandacht te schenken aan vriendschappen en aan jezelf.

Na dit inspirerende filmpje was het tijd voor oefeningen. Adriaan had “zingeving” verdeeld in 4 pijlers: intuïtie, spiritualiteit, missie en verbondenheid. We mochten op een schaal van 1 tot 5 aangeven in hoeverre we vonden al op de goede weg te zijn. Wat bleek? We scoorden onszelf allemaal redelijk hoog op intuïtie, spiritualiteit en verbondenheid, maar over zijn/haar missie in het leven was nog niemand uit. De pijler intuïtie maakten we concreet door middel van energiewoorden. Adriaan vroeg ons om 10 woorden op te schrijven die ons energie geven. Daarna moesten we er 4 wegdoen, en vervolgens nog 2. Dat bleek niet gemakkelijk, maar maakte wel dat we echt gingen denken over wat ons energie geeft en wat we belangrijk vinden. De energiewoorden wisselden uiteraard per persoon, maar voorbeelden zijn: vrijheid, familie, teamsport, dineren. De energiewoorden van anderen bleken soms ook heel inspirerend te zijn!

Pijler 2, spiritualiteit, klinkt voor sommigen wellicht vaag, maar is vorm te geven zoals je dat zelf wilt. Voor mij en een aantal anderen valt daar bijvoorbeeld yoga en meditatie onder, maar ook het luisteren naar muziek of het geloof kunnen een vorm van spiritualiteit zijn. Iedereen had andere, eigen ideeën hierover en praten met elkaar leerde mij veel, zowel over de anderen als over mijzelf.

Over de vierde pijler, verbondenheid, had iedereen dezelfde gedachten: vriendschappen en relaties zijn belangrijk. Net als Steve Jobs aangeeft in zijn laatste woorden is verbinding uiteindelijk wat telt. Desalniettemin kwamen we erachter dat echt contact er toch soms bij inschiet, door drukte op werk/studie en het toegenomen whatsappen. Ik realiseerde me hoe belangrijk de mensen om mij heen zijn, en hoezeer ik ze “gemist” had tijdens de drukte rond mijn afstuderen. Ik was gewend veel tijd te hebben en vaak spontaan koffie te kunnen drinken, maar dat was er de afgelopen tijd bij ingeschoten. Dit onderdeel was dus een eye-opener, en ik heb me voorgenomen meer tijd te besteden aan mijn omgeving.

De derde pijler, missie, had Adriaan tot het laatst bewaard. Vrijwel niemand in de groep had voor zichzelf een missie, een reden om op aarde te zijn. Dat klinkt pessimistisch, maar we kwamen erachter dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is om nu nog niet te weten waar het leven toe leidt. Adriaan stelde ons 10 vragen, zoals: “waar mag ik jou ’s nachts voor wakker maken?”, “wie zijn voor jou inspiratiebronnen?” en “als jij een boek zou schrijven om mensen te helpen, waar zou het dan over gaan?”. De antwoorden varieerden van “sushi” (vraag 1) tot “dat jij ertoe doet en dat jij zelf beslist hoe je je leven leidt” (vraag 3). Hij raadde ons ook aan te schrijven over wat we denken en voelen en de vragen er later nog eens bij te pakken of te bespreken met anderen.

De workshop eindigden we met wandelmeditatie. Adriaan vroeg ons om door de ruimte te wandelen en dat bewust te doen, lettend op onze ademhaling en onze voeten op de grond. Na een tijdje gaf hij een seintje, waarop we degene die het dichtst bij ons stond, in de ogen moesten kijken. Beste lezer, ik weet niet of je weleens een relatief onbekende persoon 1 minuut in de ogen hebt gekeken, maar dat is intens. Mijn kijkpartner en ik keken elkaar strak aan en voelden ons in het begin wat ongemakkelijk, maar gaven toen beiden toe aan het moment, waarmee de ongemakkelijkheid als sneeuw voor de zon verdween en we echt naar elkaar keken. We vervolgden op Adriaans teken weer onze wandeling en stopten bij een ander persoon, om de kijkoefening te herhalen. Deze keer moesten we ook zeggen wat we voelden, en welk gevoel we kregen bij de ander. Het mooie aan deze oefening is dat je, als je je ervoor openstelt, echt de ander kan zien en hij/zij ook jou kan zien. Datgene wat de ander bij mij voelde, klopte precies met mijn eigen gevoelens en hoe ik naar mezelf kijk.

Het mooie aan deze workshop vind ik de verbinding die we met elkaar zijn aangegaan, waardoor we in 3 uur tijd heel veel besproken en gedeeld hebben. Iedereen had wat geleerd over zichzelf en over het leven, door de oefeningen maar ook zeker door naar elkaar te luisteren.

Wat ikzelf heb meegenomen is dat zingeving een proces is, dat nooit echt voltooid is. Het gaat erom dagelijks geluksmomentjes voor jezelf te creëren en zo in een positieve flow te raken. Blijf denken over wat jij belangrijk vindt in jouw leven en in de wereld, dan vormt je zingeving zich vanzelf. Om af te sluiten met de woorden van Steve Jobs: “Life has no limit, go where you want to go, reach the height you want to reach. It’s all in your heart and in your hands.”

Hier de link naar het filmpje van Steve Jobs.