fbpx

Zoeken

Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Zoek op: trainingevenementnieuws

Precíés Niks – tips van een carrière-switcher

dinsdag 2 juli
Anique Bonouvrie
CommunicatieWerk & Ambitie

‘Oke, je bent niet blij met 4 dagen werken’ zei de jobcoach. ‘Met hoeveel dagen zou je wél blij zijn, op de plek waar je nu zit?’

Ik ging naar huis. Als ik daar 2 dagen blijf werken, dacht ik, dan heb ik een basissalarisje en kan ik iets ernaast zoeken. Mijn ouders raken dan niet in paniek, want ik ben nog steeds ‘Vrouw Mét Baan’. Ik raak dan zelf ook niet in paniek én ik hoefde niet te zeggen dat ik werkloos was. Bij het woord ‘werkloos’ kreeg ik hetzelfde gevoel als bij nagels over een schoolbord.

Ik visualiseerde het gesprek met mijn teamleider waar we onderhandelden over van 4 dagen $(*%^werk naar 2 dagen *(&^%werk gaan. De dag erna ging ik het gesprek in het echt aan. Het was mogelijk om minder te gaan werken. Maar in tegenstelling tot wat ik verwachtte voelde ik geen voldoening of opluchting.

Een aantal uur later wist ik waar mijn gevoel vandaan kwam. Daar blijven en minder gaan werken, realiseerde ik me, dan krijg ik dus Preciés Níks. Ik zou precies niet gelukkiger worden. Ik zou precies niet over tien jaar wél een leuke baan hebben. Ik zou precies niet een baan krijgen die met meer ontwikkelingsmogelijkheden, veel verantwoordelijkheden en doorgroeimogelijkheden. Alles zou ongeveer hetzelfde blijven. Wat ik door zo’n halve keuze wél zou krijgen was Precíés Niks.

Die dag zegde ik mijn baan op. Heerlijk. En later die dag ook weer verschrikkelijk. Maar toen toch weer heerlijk. Ik had twee maanden opzegtermijn. Ik gaf mezelf een halfjaar de tijd om iets te zoeken wat me tof leek en bleef daarom kritisch. Wat ik ging doen was:

  • Door met de jobcoach. Ik verslond zijn huiswerk en het boek dat hij aanraadde (Gezocht: Een baan die bij me past.).
  • Ik betrok mijn omgeving bij mijn Nieuwe Zoektocht. Dit kwam deels voort uit het huiswerk dat mijn coach me gaf. Mijn omgeving wilde er graag met me over praten en me helpen. Ik kreeg van hen veel inzichten over mezelf, vacatures en connecties toegespeeld.
  • Ik tatoeëerde op mijn voorhoofd: ‘LATEN WE PRATEN OVER WERK’. Daarom sprak ik ook met mensen buiten mijn netwerk, inclusief wildvreemden op stations en zwervers op straat. (Nee dat laatste lieg ik, maar klinkt zo vet avontuurlijk)
  • Ik ging naar carrièrebeurzen, vroeg iedereen die ik kende om mij te matchen aan mensen en vacatures.
  • Ik solliciteerde op alles wat me leuk leek om er dan tijdens die gesprekken achter te komen of ik daar wel of niet wilde werken.

Dit verhaal kent een happy end (zo satisfying). Ik vond een baan die nú bij me past. Inderdaad: nu. Wat ik zo leuk vond aan dit proces is dat ik erachter kwam dat mijn wensen in de afgelopen jaren nogal waren veranderd. Dat blijft waarschijnlijk altijd wel zo. Je blijft altijd groeien en ontwikkelen en zo zullen je wensen en doelen met je mee veranderen. Maar dan hoop ik het op eenzelfde manier (iets minder paniekerig dan aan het begin) aan te vliegen. En dat begint met kiezen voor Precíés Iets.

Extra tips bij baanswitchen:

  • Alle keuzes diepgaand analyseren en onderzoeken
  • Van elke keuze een voor- en nadelen balans maken
  • Een onderzoek doen naar jouw talenten en wensen
  • Je netwerk aanboren: betrek anderen bij je zoekproces
  • Splitsen van je keuzes in korte en lange termijn doelen
  • Een jobcoach inschakelen die al het bovenstaande met je doet.
  • Naar de workshop over Keuzestress komen

Sidenote

  • Met kiezen kun je ook precies verkeerd kiezen (spannend). Je kunt er ook voor kiezen om van een 6 een 7 te maken en dan is Precies iets kiezen makkelijker.
  • Financiën waren bij mij dus geen probleem dankzij mijn gulle vriend. Hij zei vanaf de zijlijn: geen zorgen over euro’s, ik betaal wel een tijdje wat meer. Zóveel boyfriend credits, die haal ik natuurlijk nooit meer in. Ben nu de eeuwige reacher (zie de gedegen reacher – settler theorie van Barney Stinson). Mijn plan was daarom: ik geef mezelf een halfjaar om iets te vinden. Als geldnood me dwingt ga ik wel als barista werken.